Jak łatwo zgubić marzenia…

Klucze, pieniądze, kolczyki, medaliki, guziki. Bardzo łatwo jest coś zgubić, coś co najczęściej ma dla nas małą wartość, jest małe nie pilnujemy tego tylko idziemy przed siebie. Ale jak można zgubić marzenie? Wypadło z kieszeni? Z torebki kiedy w pospiechu szukałaś w niej dzwoniącego telefonu?

Lubię szukać – po prostu od zawsze widziałem więcej pod nogami. Kiedyś jako dziecko wykopałem na podwórku pierścień z sygnetem a pod sklepem lokalnym, w wietrzny deszczowy dzień w kałuży znalazłem papierek z 1901 roku. Okazał się być rosyjskim depozytem bankowym wartym 4 sztabki złota ( szkoda że zgubiłem go ). Teraz gdy czasem chodzę z wykrywaczem metali widzę jak wiele ludzie gubią w każdym miejscu , za każdym krokiem. Ale żeby zgubić marzenie?

Podczas ostatniej mojej wizyty w łodzi idąc w przerwie zajęć do najbliższego sklepu zobaczyłem porzuconą zapisaną papieru kartkę. Zignorowałem ją jak rożne przydrożne śmieci. Ale idąc z powrotem znów przykuła moją uwagę – ten nie typowy kolor papieru pożółknięty a w tle kredkowe serduszko. Zabrałem z sobą i przeczytałem.

Była tam napisana krótka historia dziewczyny o imieniu Justyna która aby zarabiać więcej pieniędzy poszła na studia. Pewnego razu aby posłuchać dobrej muzyki wybrała się do klubu, poznała chłopaka z którym szybko zaszła w ciążę, dziecko ich połączyło, wzięli ślub jednak nie skończyła studiów.
Dalej na tej kartce wypisane były cele: zostać producentem – raperem jak najszybciej i różne trudności oraz potrzebne rzeczy do realizacji celu.

Znalazłem czyjeś marzenie i nie wiem co mam zrobić z nim. Czy wy gubicie czasem swoje marzenia? Czy tak naprawdę nie są dla was warte tyle co klucze, medaliki, drobne pieniądze?  Może właśnie dlatego się nie spełniają  tylko leżą na ulicy, deptane nogami targane przez wiatr
W każdym razie jeśli o tym gdzieś zapomniałaś to ja mam twoją kartkę i mam wiarę  i nadzieję i myśl że podniosłem z ziemi twój niespełniony świat albo tylko zwykła papieru kartkę.
„kiedy z serca płyną słowa uderzają z wielką mocą krążą wśród nas od tak dając innym szczere złoto” – Akurat

Comments

  1. Joanna

    Widocznie nie jest trudno zgubić marzenie, w codzienności i zabieganiu odkładamy pewne sprawy na później. A to później nigdy nie nadchodzi. Zapominamy o swoich marzeniach, zapominamy, dlaczego robiliśmy to, co robiliśmy. Tracimy siebie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *